Waarom 'even niet werken' niet altijd het beste advies is
Een 28 weken zwangere casemanager krijgt van haar verloskundige het advies om (tijdelijk) te stoppen met werken. De baby groeit onvoldoende hard, en rust wordt gezien als de aangewezen oplossing. De medewerker in kwestie besluit, in overleg met haar werkgever, dit advies niet zonder meer over te nemen. Haar werk bestaat grotendeels uit zittend werk op kantoor, in een koele werkomgeving en met lieve, leuke en prettige collega's om haar heen. Thuis, in de hitte van de afgelopen weken, zou zij juist meer stress en minder rust ervaren. Haar conclusie: minder werken zou haar in deze situatie niet helpen, maar juist extra spanning opleveren.
Dit voorbeeld is niet enkel illustratief voor een patroon dat wij bij Equivalence regelmatig tegenkomen; het is één van onze casemanagers daadwerkelijk overkomen: goedbedoeld, standaard medisch advies dat onvoldoende rekening houdt met de concrete werksituatie van de individuele medewerker. Zij wílde niet stoppen met werken, zij wilde graag blijven werken. Thuis zitten zou haar enkel stress opleveren. Om die reden is zij toch volgens het voor haar gebruikelijke patroon blijven werken en nu- inmiddels ruim 32 weken zwanger-, is de baby voldoende gegroeid en valt hij óf zij precies binnen de gewenste curve.
Standaardadvies versus maatwerk
Verloskundigen en gynaecologen adviseren bij een vertraagde groei van de baby vaak, als voorzorgsmaatregel, meer rust. Dat advies is doorgaans niet gebaseerd op een beoordeling van het specifieke werk dat iemand verricht, maar op een breed toepasbaar uitgangspunt: minder fysieke en mentale belasting is veiliger. Voor fysiek zwaar werk, onregelmatige diensten of hoge werkdruk is dat advies vaak terecht. Voor rustig, zittend werk in een prettige omgeving ligt dat genuanceerder, zeker wanneer thuisblijven zelf een bron van stress wordt door hitte of piekeren.
Uiteraard zeggen wij hiermee niet dat medisch advies genegeerd zou moeten worden, wel is het zaak om hierover in gesprek te gaan met degene die het medisch advies heeft gegeven, om de situatie toe te lichten en afwegingen te bespreken. Het punt is dat een protocollair advies, losgekoppeld van de werkelijke arbeidsomstandigheden, niet automatisch het juiste advies is voor iedere medewerker in iedere functie. En toch is het een advies wat standaard wordt gegeven, zonder daarbij met de betreffende persoon in gesprek te gaan en de vraag te stellen, waar voel jij je goed bij?
Wat dit werkgevers kost
In Nederland leidt zwangerschap-gerelateerd verzuim, gecombineerd met dit type standaardadvies, tot aanzienlijke kosten voor werkgevers en de collectieve middelen. Onnodig vroeg en langdurig verzuim zet de bedrijfsvoering onder druk, vraagt om vervanging of herverdeling van werk, en drukt op de kosten van de vangnetregelingen binnen de Ziektewet. Waar het werk dit toelaat en de medewerker dit zelf ook wenst, is doorwerken vaak beter voor alle partijen: de medewerker houdt structuur, collegiaal contact en voorkomt piekeren, en de werkgever behoudt continuïteit.
Dat vraagt wel om een bewuste afweging, en niet om het klakkeloos volgen of klakkeloos naast zich neerleggen van medisch advies.
Wat wij werkgevers adviseren
Ga in gesprek met de medewerker over wat het advies precies inhoudt en waarom. Betrek waar nodig de bedrijfsarts, die het werk en de werkomstandigheden kent en een eigen, arbeidsgerichte inschatting kan maken naast het verloskundig advies. Kijk naar concrete aanpassingen: thuiswerken op warme dagen, flexibele werktijden, minder reistijd, of tijdelijk lichter werk, in plaats van volledig stoppen. En geef de medewerker ruimte om, in overleg, zelf mee te beslissen. Zij kent haar situatie het beste.
Een dergelijke aanpak voorkomt onnodig verzuim, houdt de medewerker betrokken en voorkomt dat een goedbedoeld advies onbedoeld averechts werkt.
Heeft u als werkgever te maken met vergelijkbare situaties rondom zwangerschap en verzuim? Equivalence adviseert werkgevers over maatwerkoplossingen binnen de kaders van sociale zekerheid, met als doel onnodig verzuim en onnodige kosten te voorkomen.